سلام همین نیم ساعت پیش وبلاگتو دیدم و چندتا از صفحه هاشو خوندم . می خواستم بهت بگم ننویس آقا. بیخیال شو. بزار یادمون بره دردامون . بزار تو همین بیشعوری و نفهمی ظاهری غرق بشیم . لطفاً روشنگری نکن . ب خاطر وطن که خیلیا اونو به لجن کشیدن . بزار بخوابیم و معتاد گرد سفید باشیم . بزار ماهی 200 تومن حقوق بشه روزی سفره ها مونو و خونه ها . آخه چه اشکالی داره . ما نسل جوون بیجاره انگار یه طالع هم نداریم. دنیا که اومدیم انقلاب و بچه که بودیم جنگ و نوجونی مون تحریم و حالا جوونیمون که یه کم بتونیم زندگی مونو یه کم نجات بدیم و بسازیم گیر یه مشت ادم مار خورده و افعی شده به نام هموطن افتادیم که زمام داران این خاک هستند وفکر می کنند حق دارند هر بلایی که دلشون می خواد می تونن سرمون بیارن. ..
امان از اینکه پیر بشیم ماها…
نمی خوام سرت به درد بیاد اما ختم کلام حرف زیبای دکتر شریعتی هستش که می ه خوشا به حال اونهایی که عقلشان پاره سنگ بر می دارد . دنیا از آن آنهاست.

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چقدر سخت است… چه رنجی می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است.